Gajusz Fanniusz, łac. Caius Fannius (II w. p.n.e.) – rzymski polityk, konsul 122 roku p.n.e., prawdopodobnie autor pracy o historii Rzymu, zaliczany do annalistów średnich.
Walczył w III wojnie punickiej. Był związany ze braćmi Grakchami, Tyberiuszem i Gajuszem, oraz stronnictwem popularów, lecz podczas konsulatu przeszedł na stronę optymatów.
Dzieło historyczne Gajusza Fanniusza nie zachowało się w całości, przetrwało z niego zaledwie osiem fragmentów, stąd trudno określić jego kształt i zawartość. Najprawdopodobniej przedstawił w nim całość dziejów Rzymu, lecz najobszerniej omówił czasy sobie współczesne. Część badaczy przychyla się do poglądu, wedle którego autor tej pracy i konsul 122 roku były dwiema różnymi osobami, tylko noszącymi to samo imię i nazwisko.
Życiorys Zachowało się niewiele wiadomości na jego temat. Syn Marka Fanniusza, zwolennik braci Grakchów, choć poślubił córkę Gajusza Leliusza, ich zaciekłego przeciwnika. Wedle niektórych przekazów był słuchaczem, a może i uczniem, filozofa Panajtiosa;