..
Niektórzy badacze uznali, że jego praca poświęcona była wyłącznie jego czasom współczesnym, jednak zdaniem innych objęła całość dziejów Rzymu, bo nie sposób udowodnić, że zawęził tematykę dzieła. Jeżeli szeroko zajmował się wydarzeniami, w których sam brał udział, to mógł we wcześniejszych księgach więcej miejsca poświęcić genezie napięć w społeczeństwie rzymskim na tle agrarnym..
Do swojego dzieła, wedle informacji Cycerona, wplatał mowy, jak wystąpienie Kwintusa Metellusa przeciw Tyberiuszowi Grakchusowi. Jeden z zachowanych fragmentów może świadczyć o wykształceniu w znajomości filozofii – Fanniusz przywołał pojęcie ironii sokratycznej, wspominając o jednej z wypowiedzi Scypiona Afrykańskiego i porównując ją do słów Sokratesa.. Z kolei urywek z księgi I, w którym mowa o dopuszczalności zmiany poglądów, wynikającej z nabytego doświadczenia, sprawia wrażenie próby usprawiedliwienia swojego postępowania względem Gajusza Grachusa; .. Być może jako pierwszy dziejopis zastosował jako środek stylistyczny archaizowanie wzorowane na języku Katona Starszego..