Erich Kleiber (ur. 5 sierpnia 1890 w Wiedniu zm. 27 stycznia 1956 w Zurychu) – austriacki dyrygent i kompozytor. Ojciec Carlosa Kleibera.
Życiorys Był studentem praskiego konserwatorium. Studiował także historię, filozofię i historię sztuki na praskim uniwersytecie. mały|Grób Kleibera i jego żony Ruth Goodrich (1900-1967) na cmentarzu Hönggerberg w Zurychu. Jako Dyrygent debiutował w 1911 w Praskim Teatrze Narodowym. W 1912 przyjął posadę trzeciego dyrygenta w Darmstadt, w 1919 był już pierwszym dyrygentem w Barmen-Elberfeld. W 1921 przyjął stanowisko pierwszego dyrygenta w Düsseldorfie, a w 1922 w Mannheim. Przełomowy dla jego kariery był rok 1923, w którym dostał propozycję objęcia vacatu dyrektora Staatsoper Unter den Linden w Berlinie, gdzie pokonał znamienitych i bardziej znanych konkurentów: Zemlinskiego, Klemperera i Waltera. W 1925 dyrygował prapremierą Wozzecka Albana Berga. W repertuarze berlińskiej opery zagościła Jenůfa Leoša Janáčka i Christophe Colombe Dariusa Milhauda. Kiedy w 1935 roku naziści uniemożliwili mu realizację premiery Lulu Albana Berga, opuścił Niemcy i podróżował po Europie, dyrygując z sukcesem wieloma orkiestrami. Ostatecznie osiadł w Argentynie, gdzie regularnie dyrygował w Teatro Colón w Buenos Aires. W 1938 przyjął argentyńskie obywatelstwo. Koncertował w obu Amerykach m.in.