34-36, 38, 45, 47. Ten profil produkcji – świętokrzyskich marmurów technicznych – utrzymał się jako główny do początku lat 50. XX w.Główka J., Szczepański J., 2020: "Marmury Kieleckie" w latach 1876-1945. W: Główka J., Szczepański J. (red.), s. 34-36, 44, 46, 47, 49, 55, 58Otwinowski K., 2020: Przedsiębiorstwo "Marmury Kieleckie" w latach 1945-2016. W: Główka J., Szczepański J. (red.), 65, 66, chociaż w okresie międzywojennym obrabiano na mniejszą skalę również inne skały, w tym spoza regionu, m.in.: piaskowce, wołyńskie bazalty i granityGłówka J., Szczepański J., 2020: "Marmury Kieleckie" w latach 1876-1945. W: Główka J., Szczepański J. (red.), s. 45, 49, 52. Podstawą produkcji były płyty okładzinowe ścian i płyty posadzkoweMyśliński K., 2020: Marmury kieleckie w sztuce i architekturze. W: Główka J., Szczepański J. (red.), s. 126. Głównym odbiorcą produkcji Marmurów Kieleckich w okresie zaborów byli klienci z Królestwa Polskiego, ale wyroby firmy sprzedawano też do obiektów w miastach europejskiej części ówczesnej Rosji, w tym do Moskwy, Petersburga, Kijowa, Charkowa i AstrachaniaMyśliński K., 2020: Marmury kieleckie w sztuce i architekturze. W: Główka J., Szczepański J. (red.), s. 124, 125Główka J., Szczepański J., 2020: "Marmury Kieleckie" w latach 1876-1945. W: Główka J., Szczepański J. (red.), s.