Johann Vesque von Püttlingen (ur. 23 lipca 1803 w Opolu Lubelskim, zm. 29 października 1883 w Wiedniu) – austriacki kompozytor, prawnik i mecenas sztuki.
Życiorys Był synem urzędnika pochodzącego z Niderlandów Austriackich, który podczas wojen napoleońskich schronił się na dworze księcia Aleksandra Lubomirskiego. W 1804 roku osiedlił się wraz z rodziną w Wiedniu, gdzie uczył się gry na fortepianie u Maximiliana Josepha Leidesdorfa, Ignaza Moschelesa i Jana Václava Voříška oraz kompozycji u Eduarda von Lannoya i Simona Sechtera. Ukończył także studia prawnicze (1827) i przez wiele lat pracował w administracji państwowej. Napisał rozprawę na temat prawa autorskiego, Das musikalische Autorrecht (wyd. Wiedeń 1864). Od 1848 roku kierował jednym z departamentów austriackiego ministerstwa spraw zagranicznych. W 1866 roku odziedziczył tytuł barona von Püttlingen. W 1876 roku został wybrany deputowanym do Izby Panów w Radzie Państwa.
Był mecenasem sztuki i wieloletnim członkiem zarządu Gesellschaft der Musikfreunde. Finansował koncerty, m.in. pierwsze wiedeńskie wykonanie oratorium Paulus Felixa Mendelssohna (1839). W swoim domu urządzał koncerty i spotkania artystyczne, na których bywali m.in. Franz Schubert, Robert Schumann, Hector Berlioz i Ferenc Liszt.