Geografia Wyspa w północno-wschodniej części Wilhelm Archipelago u zachodnich wybrzeży Półwyspu Antarktycznego, oddzielona od Graham Coast przez Lemaire Channel. Ma kształt litery „Y” a jej najwyższym wzniesieniem jest Wandel Peak (980 m), który został zdobyty w 2010 roku przez ekspedycję francuską: Mathieu Cortiala, Lionela Daudeta i Patricka Wagnona.
Na Booth Island odnotowano występowanie grzybów z rodziny kruszownicowatych (Umbilicariaceae) – Umbilicaria antarctica i Umbilicaria kappenii.
Wyspa jest jednym z niewielu miejsc w rejonie Półwyspu Antarktycznego, gdzie występują trzy gatunki pingwinów – pingwin białooki, pingwin białobrewy i pingwin maskowy.
Historia Booth Island została odkryta w styczniu 1874 roku przez niemiecką ekspedycję antarktyczną (1873–1874) pod dowództwem Eduarda Dallmanna (1830–1896).
W 1904 roku po północnej stronie wyspy w niewielkiej zatoce Port Charcot zimowała ekspedycja francuska pod dowództwem Jeana-Baptiste Charcota (1867–1936). Usypano tu kamienny kopiec, na którym zamontowano drewnianą kolumnę i tabliczkę z imionami członków ekspedycji Charcota, którzy zimowali na wyspie. Kopiec znajduje się na liście historycznych miejsc i pomników w Antarktyce (ang.