W połowie XIX wieku znaczenie handlowe tego przejścia było mniejsze, niż jego znaczenie militarne.
Na początku XX wieku Genewa zainteresowała się połączeniem kolejowym Paryż-Mediolan, chcąc zrekompensować sobie straty spowodowane otwarciem linii kolejowej Collonges-Annemasse-Thonon, biegnącej w całości po terytorium Francji, z pominięciem Szwajcarii. Już w marcu 1899 r. w Genewie założono Stowarzyszenie na rzecz budowy tunelu kolejowego pod przełęczą Faucille, na którego czele stanął, jako sekretarz generalny, Gustave Goegg, we współpracy z międzynarodowym komitetem mającym siedzibę w Paryżu. Projekt, przyjęty przychylnie przez senat Włoch (1901) i parlament francuski (1902), spotkał się jednak ze sprzeciwem kantonu Vaud, wspieranego przez rząd federalny, który bronił linii simplońskiej, biegnącej przez Vallorbe i Lozannę. Pomimo porozumienia francusko-szwajcarskiego, zawartego ostatecznie w 1908 r., projekt został porzucony ze względu na zbyt wysoki koszt wydrążenia 15-kilometrowego tunelu.