Partia Pracujących Turcji (, TİP) – turecka partia polityczna działająca w latach 1961-1987. Była pierwszą partią socjalistyczną w Turcji, która uzyskała reprezentację w parlamencie krajowym. Została dwukrotnie zakazana (po wojskowych zamachach stanu w 1971 i 1980). Ostatecznie połączyła się z Komunistyczną Partią Turcji (TKP) w 1987.
Historia TİP została założona w 1961 przez grupę 12 związkowców, którzy byli członkami Stambulskiego Związku Związków Zawodowych. Wśród założycieli znaleźli się: górnik Kemal Türkler, pracownik tekstylny Avni Erakalın, pracownik tekstylny Şaban Yıldız, pracownik prasowy İbrahim Güzelce, pracownik przemysłu czekoladowego Ahmet Muşlu, pracownik wulkanizacyjny Rıza Kuas, kelner Kemal Nebioğlu, pracownik tytoniowy Hüseyin Uslubaş, pracownik przemysłu farmaceutycznego Saffet Göksüzoğlu, pracownik prasowy Salih Özkarabay, pracownik transportu İbrahim Denizcier i członek Komitetu Wykonawczego Stambulskiego Związku Związków Zawodowych Adnan Arkın.
Na pierwszej konferencji prasowej przedstawiciele partii oświadczyli, że Turecka Partia Robotnicza została „utworzona w celu ochrony praw uciskanej klasy robotniczej w Turcji” i stwierdzili: „Członkowie TİP będą współpracować z intelektualistami w celu ustanowienia rozwiązań społecznych, bezpieczeństwa oraz w pełni uznają i promują prawo do strajku”.