Angelo Berardi (ur. około 1630 w Sant’Agata Feltria, zm. 9 kwietnia 1694 w Rzymie) – włoski kompozytor i teoretyk muzyki.
Życiorys Początkowo był uczniem Giovanniego Vincenzo Sartiego, następnie kształcił się u Marco Scacchiego. W pierwszych latach swojej działalności pełnił funkcję kapelmistrza w Montefiascone (1662) i Viterbo (1668), w następnych latach był kapelmistrzem i organistą katedry w Tivoli (1673–1679) i katedry w Spoleto (1679–1683). W 1687 roku został kanonikiem kolegiaty Sant’Angelo w Viterbo. Od 1693 roku był kanonikiem i kapelmistrzem w bazylice NMP na Zatybrzu w Rzymie.
Twórczość Był jednym z pierwszych kodyfikatorów zasad muzycznych opartych na praktyce wykonawczej. Opierając się na rozważaniach teoretycznych Marco Scacchiego skodyfikował zasady kontrapunktu, zajmował się szczególnie problematyką kombinacji kontrapunktów wielokrotnych, kanonów enigmatycznych, raków i inwersji. Skodyfikował również zasady kształtowania fugi tonalnej, rozwinięte następnie przez innych teoretyków pod koniec XVII wieku.
Kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)