Jan (Beber) z Oświęcimia (ur. ok. 1420 w Oświęcimiu, zm. 1482 w Krakowie) – profesor Akademii Krakowskiej, jej rektor w latach 1479-1480, bibliofil.

O młodości Jana Bebera zachowało się niewiele informacji źródłowych. Wiadomo tylko na pewno, że był synem Mikołaja i pochodził z Oświęcimia. W 1449 uzyskał tytuł magistra sztuk wyzwolonych. Był profesorem teologii i rektorem Akademii Krakowskiej. Posiadał bogatą bibliotekę złożoną z rękopisów i pierwodruków. Większość z nich przypisywano aż do połowy XX wieku Janowi (Piotrowiczowi) z Oświęcimia i Janowi (Sacranusowi) z Oświęcimia.

Na zbiory Bebera składały się m.in. słowniki: (Hugwicjusza z Pizy, św. Papiasza, Piotra Lombarda), dzieła filozoficzne: św. Alberta, św.Tomasza z Akwinu, Johna Wyclifa, komentarze Jakuba z Placencji do dzieł Arystotelesa, Jana Buridana, Alberta z Saksonii i innych), dzieła teologiczne (traktaty antyhusyckie), klasyczne (Cycerona, Owidiusza), humanistyczne (Guarin z Werony), prawnicze: (Justyniana, papieża Bonifacego VIII, Gracjana), medyczne: (Awicenny, Hipokratesa z Kos, Tomasza z Wrocławia i innych) i astrologiczne (Alkabicjusza, Klaudiusza Ptolemeusza i innych).