Śląska Izba Rolnicza – jednostka organizacyjna wojewody śląskiego powołana w celu sprawowania samorządu gospodarczego w dziedzinie rolnictwa i leśnictwa na obszarze województwa śląskiego.

Tymczasowa Śląska Izba Rolnicza z 1922 r. Tymczasowa Śląska Izba Rolnicza powołana została do życia 3 października 1922 r., na mocy rozporządzenia Wojewody Śląskiego, który został zatwierdzony ustawą Sejmu Śląskiego z dnia 18 stycznia 1923 r.. Do czasu powołania rady funkcjonowała jako organ komisaryczny z komisarycznym prezesem i 13 osobowym zarządem, który składał się z przedstawicieli wszystkich instytucji rolniczych, w tym 4 osób spośród rolników niezorganizowanych.

Na terenach województwa śląskiego obejmujące część zaboru pruskiego od 1894 r. funkcjonowała izba rolnicza, która miała swój zarząd we WrocławiuKazimierz Esden-Tempski, Izby rolnicze, Praktyczna Encyklopedia Gospodarstwa Wiejskiego, Księgarnia Rolnicza, Warszawa 1922.. Podstawą funkcjonowania Izby była pruska ustawa o izbach rolniczych 30 czerwca 1894 r., której zadaniem było przestrzeganie ogólnych interesów rolnictwa i leśnictwa, popieranie wszelkich urządzeń, mających na celu podniesienie rolnictwa, a w szczególności dalsze organizowania zrzeszeń stanu rolniczego.