Jest to jedyny przedstawiciel tego rodzaju. Najbliższym zaś jego współczesnym krewnym jest nilgau indyjski, zwierzę znacznie większe, dwurożne, zamieszkujące również Indie, choć introdukowane także na inne kontynenty. Uważna analiza pozwala jednak dostrzec podobieństwa w budowie czaszki i rogów. Są to jedyne 2 współczesne gatunki plemienia Boselaphini, jednego z trzech plemion podrodziny bawołów w rodzinie wołowatych. Powstało między 6,5 a 9,6 miliona lat temu i było zasobne w gatunki w miocenie, do dzisiaj jednak przetrwały tylko wymienione dwa. Pozostałymi dwoma plemionami są Bovini, obejmujące woły, bawoły, bydło i saolę, oraz Tragelaphini obejmujące nialę, kudu, elanda, buszboka czy sitatungę.
W obrębie gatunku czykara dekańska wyróżniono 3 podgatunki: podgatunek nominatywny, T. q. iodes Hodgson, 1847, T. q. subquadricornis Gray, 1843.
Pozostaje kwestią nierozwiązaną, na ile można odróżnić je po obecności jednej bądź dwu par rogów, tym bardziej że młode samce posiadać mogą jedną tylko parę, a potem dopiero rozwijać kolejną, ponadto przednia para występuje niekiedy jako tylko nieowłosione, słabo widoczne wybrzuszenia.