Władysław Borth (ur. 24 czerwca 1892 w Kozach, zm. 25 listopada 1968 w Zabrzu) – adwokat, powstaniec śląski, działacz społeczny, major Wojska Polskiego.
Życiorys Studiował prawo we Wiedniu, później na Uniwersytecie Jagiellońskim, uzyskując w 1918 tytuł doktora praw. Podjął pracę jako urzędnik. W 1920 oddelegowany do pracy przy plebiscycie na Górnym Śląsku. Prowadził działalność propagandową i szkoleniową, następnie wziął udział w III powstaniu śląskim. W ramach Naczelnej Rady Ludowej organizował system zaopatrzenia społecznego na Górnym Śląsku oraz podstawy sądownictwa. Opracowywał projekty aktów prawnych dla Sejmu Śląskiego. Członek i jeden z założycieli Związku Obrony Kresów Zachodnich. W 1923 został prokuratorem przy Sądzie Okręgowym w Ostrowie Wielkopolskim, następnie objął stanowisko sędziego sądu grodzkiego w Grudziądzu. Jeszcze przed wojną otworzył praktykę adwokacką.