W trakcie agresji III Rzeszy na Polskę, służył jako ochotnik w straży pożarnej podczas obrony Warszawy. Następnie przez pewien czas przebywał w sowieckiej strefie okupacyjnej i nie wiadomo kiedy powrócił do Warszawy. W getcie warszawskim, pracował w warsztacie braci Landau przy ul. Gęsiej 30. Okoliczności jego aresztowania i deportacji do obozu zagłady w Treblince nie są znane. Po przybyciu do obozu, został skierowany do pracy w grupie zbierającej ubrania i inne rzeczy osób skierowanych do komór gazowych. Rabinowicz nie był osobiście świadkiem procesu eksterminacji, został jednak poinformowany przez innych więźniów o losie deportowanych i systemie zabijania. W obozie przebywał krótko, być może nawet tylko jeden dzień. Uciekł, ukrywając się w stertach ubrań ładowanych do pociągów powracających z obozu do WarszawyEdward Kopówka – Treblinka nigdy więcej (Muzeum Regionalne w Siedlcach, 2014; ISBN:83−88761−15−3) s. 39.