Jósef Kamiński, (ur. w Krynicy, zm. 16 stycznia 1968 w Moskwie) – pułkownik Armii Czerwonej i pułkownik Wojska Polskiego, drugi komendant szkoły oficerskiej K.B.W.
Życiorys Przed rewolucją październikową Syn Ignacego Kamińskiego, chłopa z guberni wileńskiej. Imię matki nieznane. Ojciec Jósefa, Ignacy Kamiński, zmarł w roku 1909. Po śmierci ojca Josef musiał pracować jako stajenny, a na początku I wojny światowej jako kopacz okopów i stolarz. W 1915 roku został wcielony do 25 Pułku Piechoty Rezerwowego 60 Dywizji Piechoty.
W 1917 roku został przeniesiony do 238 Betłużskiego pułku piechoty tej samej dywizji. Po upadku armii carskiej opuścił pułk i wrócił do domu.
Wojna domowa w Rosji W 1919 roku w stopniu starszyny wstąpił do Oddzielnego Batalionu Ochotniczego Litewskiego Armii Czerwonej. W tym samym roku został awansowany na dowódcę plutonu.
W 1923 roku poślubił Nadieżdę z Boriczewskich, nauczycielkę wiejską. Pomimo rozkwitu propagandy ateistycznej w Rosji Radzieckiej, Nadieżda i Jósef pobrali się w obrządku prawosławnym.