Kazimierz Piwakowski, ps. „Jelita” (ur. 29 lipca 1889 lub 1892 w Dżurynie, zm. 26 listopada 1960 w Warszawie) – porucznik broni pancernych Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy.
Życiorys Urodził się 29 lipca 1889 w ówczesnym powiecie jampolskim guberni podolskiej, w rodzinie Hieronima i Michaliny z Kozłowskich.
W czasie I wojny światowej walczył w szeregach II Korpusu Polskiego w Rosji. Wyróżnił się 11 maja 1918 w bitwie pod Kaniowem.
1 czerwca 1921 jako podporucznik pełnił służbę w 1 pułku czołgów, a jego oddziałem macierzystym był 31 pułk piechoty. Z dniem 25 października 1921 został zdemobilizowany. Jako oficer rezerwy został przydzielony do 31 pułku piechoty, a później przeniesiony do 30 pułku piechoty w Warszawie. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu podporucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 5097. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty.