W tym czasie poznał wielu znaczących intelektualistów, artystów i pisarzy Meksyku, jak: , i Manuel Álvarez Bravo, María Izquierdo, , , Octavio Paz (który napisał o nim kilka esejów), Rafael Solana (z którym podróżował do UC w Berkeley w 1938 roku), , Frida Kahlo, czy . Mieszkając w mieście Meksyk należał do kręgu towarzyskiego , współpracując z takimi czasopismami jak El hijo prodigo i La Revista de la Universidad de México. Soriano zaczął uczyć sztuki wkrótce po przybyciu do miasta Meksyk, zaczynając od Escuela Primaria de Arte w Secretaría de Educación Pública. Od 1939 do 1941 roku prowadził zajęcia z rysunku aktu w Escuela Nacional de Pintura, Escultura y Grabado „La Esmeralda”, ucząc takich uczniów jak np. . Od 1961 do 1962 roku wykładał ceramikę w Escuela De Diseño y Artesanias w Instituto Nacional de Bellas Artes.
W latach 50. Soriano podróżował po świecie, dwukrotnie odwiedził Rzym, w tym w 1952 roku, Kretę w 1954 roku (namalował tam obraz Apolo y las musas). W 1963 roku w czasie podróży na Jukatan uległ wypadkowi samochodowemu, który zobrazował na El accidente (Wypadek).