25 sierpnia 1942 podczas wielkiej akcji deportacyjnej w getcie warszawskim, został deportowany do obozu zagłady w Treblince. Po przybyciu do obozu przeszedł selekcję i został skierowany do pracy, unikając śmierci w komorze gazowej. 13 września 1942 uciekł z obozu, ukrywając się w wagonie z odzieżą wywożoną z obozu. Następnie ukrywał się w Stoczku (był świadkiem likwidacji tamtejszego getta i deportacji jego mieszkańców do obozu Treblinka IIRelacja Abraham Krzepickiego opublikowana Ewa Wiatr, Barbara Engelking, Alina Skibińska (opr.) – Archiwum Ringelbluma. Konspiracyjne Archiwum Getta Warszawy, tom 13, Ostatnim etapem przesiedlenia jest śmierć: Pomiechówek, Chełmno nad Nerem, Treblinka (Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa, 2013) str. 201–202) i pobliskich lasach. Do Warszawy powrócił pod koniec września 1942 już po zakończeniu wielkiej akcji deportacyjnej.
W getcie warszawskim złożył obszerną relację członkom grupy Oneg Szabat. Jego relacje spisała jego sąsiadka, Rachela Auerbach. Spisywanie trwało od 28 grudnia 1942 do 7 marca 1943. Wstąpił również do Żydowskiej Organizacji Bojowej. Zginął prawdopodobnie 22 kwietnia 1943 w trakcie powstania w getcie warszawskim.