Opactwo benedyktynów w Tihany (węg. Tihanyi bencés apátság) – barokowy klasztor rzymskokatolicki o średniowiecznym rodowodzie znajdujący się w węgierskiej wsi Tihany, leżącej na półwyspie nad jeziorem Balaton.

Historia Opactwo zostało założone w 1055 roku przez króla Andrzeja I na cześć Maryi Dziewicy i . Akt erygowania placówki spisano po łacinie z użyciem słów węgierskich, co czyni je najstarszymi zachowanymi zapiskami w tym języku. W 1060 złożono tu szczątki Andrzeja I.

Po V wojnie austriacko-tureckiej w 1702 roku placówkę przyporządkowano klasztorowi w Altenburgu, a w 1716 wykupiło ją opactwo Pannonhalma. W latach 20. rozpoczęto odbudowę kompleksu. W 1754 konsekrowano częściowo ukończony kościół. W 1763 klasztor został zniszczony przez pożar, który nie przerwał prac budowlanych. Ostateczna konsekracja miała miejsce w latach 70. XVIII wieku.