) str. 97-98.
17 sierpnia 1942 podczas wielkiej akcji deportacyjnej w getcie warszawskim, został deportowany do obozu zagłady w Treblince, skąd zdołał uciec i wrócić do getta. 28 sierpnia 1942 spisał relację, która znalazła się w podziemnym archiwum getta warszawskiego tworzonym przez grupę Oneg Szabat (była to pierwsza zapisana relacja uciekniera z Treblinki).
Następnie wstąpił do Żydowskiej Organizacji Bojowej. W trakcie powstania w getcie warszawskim, dowodził grupą Ha-Szomer Ha-Cair przy ul. Nowolipie 67. Getto opuścił 29 kwietnia 1943 i przedostał się do lasów wyszkowskich. Pod koniec czerwca lub na początku lipca 1943 został zatrzymany ze swoją grupą w drodze do Warszawy (wraz z nim zginęli: Rywka Szafirsztajn, Heniek Klajnwajs, Dorka Dembińska, Szymon Szejntal i Izrael Romanowicz).
Pośmiertnie postanowieniem o odznaczeniu z dnia 19 kwietnia 1948, za zasługi położone w walce zbrojnej z okupantem hitlerowskim został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari.