Działając w konspiracji początkowo zajmowała się kolportażem prasy podziemnej, następnie od 1941 używając ps. „Magdalena” otrzymała przydział do Związku Odwetu I Rejonu VII Obwodu „Obroża” Okręgu Warszawskiego. Następnie podczas Akcji „Burza” pełniła funkcję zaopatrzeniowca, kolporterki, przewoźnika broni, sanitariuszki, a także była kucharką w Oddziale Dywersji Bojowej (ODB) dowodzonym przez por. Stefana Ziembińskiego „Soplicy” w Jabłonnie k. Warszawy. Była uczestniczką wielu akcji dywersyjnych i sabotażowych oddziału, głównie jako zwiadowczyni, w czym bardzo pomagała jej znajomość języka niemieckiego, a dzięki któremu niejednokrotnie ratowało to jej życie, jak np. podczas przewożenia dwukonnym wozem broni oddziału z lasów w Chorkówce i Grabinie w kierunku Buchnika-Kępy Tarchomińskiej. Spotkała wówczas dwa niemieckie czołgi i wtedy zagadała Niemców, a nawet zdołała nakłonić ich, żeby pomogli jej przepchnąć wóz obok ich czołgów, bez sprawdzania co przewoziła.