thumb|Figura przedstawiająca enta na paradzie przesilenia letniego w Seattle, w stanie Waszyngton.

Entowie – rasa fikcyjnych długowiecznych istot przypominających inteligentne i czasami przemieszczające się drzewa, pochodząca z mitologii Śródziemia J.R.R. Tolkiena. Entowie (sind. Onodrim, Enyd) byli zwani w mitologii Tolkiena także Cieniem Lasu i Pasterzami Drzew. Przebudzili się w tym samym czasie, co elfy. Długowieczni, w zamyśle Valië Yavanny mieli chronić olwary (qya. – „rzeczy rosnące z korzeniami w ziemi”) przed zniszczeniem przez ludzi i krasnoludów, potrzebujących drewna jako surowca. Przyjaźnili się z elfami.

Wygląd i natura entów Wygląd enta był analogiczny do wyglądu gatunku drzew, jakim się opiekował; z tą różnicą, że entowie mieli twarze i kończyny. Na ogół mierzyli 14 stóp. Nie umierali, tylko „drzewieli”, czyli przestawali poruszać się i mówić. Mieli grubą skórę podobną do kory. Zazwyczaj działali wolno, z wyjątkiem chwil wyjątkowego wzburzenia. Ich jedynym źródłem pożywienia była źródlana woda, która miała tę właściwość, że pobudzała wzrost.

Do entów podobni byli huornowie, znacznie mniej ruchliwi niż entowie. Mieli swój własny język.