Aleksandros Diomidis (; ur. 3 stycznia 1875 w Atenach, zm. 11 listopada 1950 tamże) – grecki polityk, ekonomista, prawnik, działacz społeczny.
Pełnił funkcje deputowanego do Parlamentu Grecji, ministra finansów (1912–1915) oraz jednocześnie ministra sprawiedliwości (1912–1913) w pierwszym rządzie Elefteriosa Wenizelosa, ministra spraw zagranicznych (1918–1919) w trzecim rządzie Elefteriosa Wenizelosa, ponownie ministra finansów (1922) w rządzie Sotiriosa Krokidasa, prezesa Narodowego Banku Grecji (1923–1928) oraz Banku Grecji (1928–1931). Po II wojnie światowej był wicepremierem oraz ministrem bez teki (1949) w piątym i szóstym rządzie Temistoklisa Sofulisa, w latach 1949–1950 premier Grecji.
Życiorys Studiował prawo w Atenach, następnie kontynuował studia prawnicze i ekonomiczne w Niemczech, uzyskując w 1895 roku doktorat na Uniwersytecie w Lipsku. W 1905 roku został prorektorem Uniwersytetu Narodowego im. Kapodistriasa w Atenach, jednocześnie pracował jako prawnik oraz dziennikarz.