cerkiew ta graniczyła z platformą od wschodu). Od lat 70. XVII wieku Złote Schody zamykane były na platformie Wierchospasskiej złoconą miedzianą kratą (ze względu na tę kratę nazywano czasem cerkiew Zbawiciela cerkwią „za złotą kratą”). Z platformy Wierchospasskiej przez Górny Złoty Portyk, ozdobiony czterospadowymi szafkami, można było przejść na trzecie piętro pałacu, do komnat carskich. Ostatnie piętro, „Pałac Tieriemny Górny”, wzniesiono w 1637 roku. Dobudowane zostało z wcięciem w ścianach zewnętrznych czwartego piętra, dlatego też otacza je otwarty taras (Górny Dziedziniec Kamienny). Tym samym cała bryła Pałacu Tieriemnego otrzymała unikalną schodkową, piętrową kompozycję z otwartymi klatkami schodowymi i gankami.
Budowa Pałacu Tieriemnego stała się dla Michała Fiodorowicza ważną częścią dużej przebudowy na Kremlu. W 1637 roku ukończono dekorację nowego kamiennego dworu: mistrz Iwan Osipow pomalował dach srebrem i złotem, a w oknach wstawił kolorowe mikowe okiennice. Malowanie pomieszczeń pałacowych wykonano pod kierunkiem malarza ikon Simona Uszakowa.
Ostateczny wygląd Pałacu Tieriemnego ukształtował się za panowania Aleksego Michajłowicza.