Po śmierci marszałka we wrześniu 1878 roku w regionach Plavu i Gusinja znajdowało się około 10 tys. uzbrojonych albańskich rebeliantów, dowodzonych przez Alego Paszę. Od listopada 1879 do stycznia 1880 dowodzone przez Marka Miljanova wojska czarnogórskie bezskutecznie próbowały zająć oba rejony (przegrały także bitwę o Novšiće), wobec czego Czarnogóra zrezygnowała z prób siłowego ich przejęcia. W 1880 roku miały miejsce długie negocjacje, w wyniku których zdecydowano się oddać Ulcinj Czarnogórze; w ramach sprzeciwu w lipcu 1880 roku w mieście pojawiło się 3,5 tys. albańskich bojowników, sam Ali Pasza wysyłał delegatów do Debaru w celu werbowania ochotników do obrony miasta, ostatecznie jednak Ulcinj przeszedł w ręce Czarnogóry w listopadzie 1880 roku. Działalność Alego Paszy pod koniec funkcjonowania Ligi Prizreńskiej jest nieznana.
W 1881 roku otrzymał tytuł bejlerbeja oraz pełnił następnie funkcję mutasarrifa w Sandżaku Peć. W 1887 roku miał miejsce zamach na jego życie.
Znał języki turecki i serbski.
W kulturze W pracy Lahuta e Malcís Gjergja Fishty