Park Narodowy Tapo-Caparo (hiszp. Parque nacional Tapo-Caparo) – park narodowy w Wenezueli położony w stanach Táchira, Mérida i Barinas. Został utworzony 14 stycznia 1993 roku i zajmuje obszar 2050 km². W 2005 roku został zakwalifikowany przez BirdLife International jako ostoja ptaków IBA. Na północny zachód od niego znajduje się Park Narodowy General Juan Pablo Peñaloza, a na północny wschód Park Narodowy Sierra Nevada.

lewo|mały|Wodospad El Amor

Opis Park położony jest w północnej części Kordyliery Wschodniej. Obejmuje fragment pasma górskiego Cordillera de Mérida i jego podgórze. Najwyższy szczyt w parku to El Paramillo (2834 m n.p.m.). Występują tu liczne rzeki i potoki będące dopływami Caparo. Są to m.in. rzeki Canaguá, Guimaral, Mucuchachí, Mucupati, Aricagua, Tucupido, El Caño. Niżej położoną część parku pokrywa tropikalny wilgotny las górski. Wyżej występuje las mglisty i paramo.

Średnia roczna temperatura wynosi w zależności od wysokości od +12 °C do +30 °C, a średnie roczne opady od 2300 do 3100 mm.

Park został utworzony w celu ochrony przyrody w pobliżu hydroelektrowni Uribante-Caparo.