Odbywały się na nim turnieje rycerskie i żywe były tradycje francuskiej literatury rycerskiej. Władcy Ferrary podejmowali poetów i gromadzili romanse rycerskie. W 1391 roku Albert d’Este podniósł znaczenie kulturowe Ferrary zakładając uniwersytet.
Okres największej świetności rodu rozpoczyna Mikołaj III d’Este, po nim rządzili Leonello i pierwszy książę Ferrary, Borso. W 1471 księciem Ferrary i Modeny został Herkules I, jeden z najpotężniejszych władców renesansowych Włoch. Ostatnim księciem Ferrary z rodu d’Estów był Alfons II d’Este, który panował do 1597 r.
Maria d’Este poślubiła Jakuba II Stuarta i została królową Anglii i Szkocji. Ród d’Este był spowinowacony ze Sforzami, Gonzagami, Medyceuszami i dynastią aragońską władającą Neapolem.
Przedstawiciele Markizowie d’Este Albert Azzo II (zm. 1097) Fulko I (zm. 1128) Fulko II (zm. przed 1172) Albert (zm. ok. 1184) Obizzo I (zm. 1193)
Markizowie d’Este i władcy Ferrary Obizzo I (zm. 1193), signor Ferrary od 1187 Azzo VI (1193-1212), podesta Ferrary 1196, 1205 i 1208 Aldobrandino I (1212-1215), podesta Ferrary 1212