W 1066 roku Wilhelm Zdobywca po swoim zwycięstwie nad Haroldem II w bitwie pod Hastings objął w swoje posiadanie wraz z całą Anglią również i Pałac Westminsterski. W 1097 roku jego syn, Wilhelm II Rudy, rozpoczął budowę Westminster Hall, budynku reprezentacyjnego. Dwa lata później budowla została ukończona, zaś obszar położony na północ od niej nazwano Nowym Placem Pałacowym. W XII wieku obiekt coraz bardziej zyskiwał na znaczeniu względem dotychczasowej siedziby władców angielskich w Winchesterze. Za organizacją w nim centrum politycznego angielskiej monarchii przemawiało znaczenie religijne i polityczne znajdującego się w jego okolicy Opactwa Westminsterskiego – miejsca koronacji i pochówku królów, a więc także i legitymizacji ich rządów. Zbudowana przez Wilhelma Zdobywcę Tower of London przegrała konkurencję z Pałacem Westminsterskim ze względu na mniejsze rozmiary i położenie w bezpośrednim sąsiedztwie Londynu, co mogło wpłynąć na słabszą pozycję monarchy w oczach miejskiej biedoty. Władcy zaczęli więc przenosić do Westminsteru kolejne urzędy i instytucje. Za rządów Henryka II w pałacu urządzono skarbiec, zaś w okresie panowania jego syna, Jana bez Ziemi, przeniesiono do niego siedzibę Sądu Skarbowego (Exchequer). W centrum życia państwowego przekształcił go jednak dopiero Henryk III.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Pałac Westminsterski · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.