Rada wybrała dziewięcioosobowe prezydium, w skład którego weszło pięciu komunistów, trzech bundowców i jeden mienszewik-internacjonalista. Partię komunistyczną w prezydium reprezentowali: Pranas Eidukevičius (przewodniczący), Andriejus Novikovas ps. J. Vileiskis (wiceprzewodniczący), Iulij Szymiełowicz (sekretarz, były bundowiec, który został komunistą), Zigmas Angarietis i E. Senkevičius. Bund reprezentowali w prezydiumi Jankef Wajnsztejn (wiceprzewodniczący), Nison Pups (sekretarz) i L. Nowopoliantas, natomiast jedynym mienszewikiem-internacjonalistą był Edvardas Sokolovskis (wiceprzewodniczący).

Rada ogłosiła się jedyną władzą zarządzającą miastem. Ogłosiła koniec cenzury, zakazała eksportu żywności poza miasto i wprowadziła kontrolę cen żywności.

Pod koniec 1918 roku na wniosek Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Litwy i Białorusi trzej komuniści zostali mianowani komisarzami Rady Wileńskiej. Byli to Bonifacy Wierzbicki (także Bonifacas Verbickas;