Do przejęcia kontroli nad Wilnem w momencie wycofania się Niemców dążyli także Polacy. 1 stycznia 1919 r. oddziały polskiej Samoobrony otoczyły budynek Klubu Robotniczego przy ul. Wroniej (Varnių) 5, w którym pracowała Rada. W budynku przebywali jej deputowani i około pięćdziesięciu członków milicji robotniczej. Około godziny 23 dowódca wojsk polskich, generał Władysław Wejtko, wezwał milicję i deputowanych Rady do poddania się, ale ultimatum zostało odrzucone.

Walka o budynek trwała ponad dwanaście godzin. Oddział milicji został wysłany do Kirtimai po broń palną, lecz nie udało mu się powrócić do miasta. Kilku członków rady popełniła samobójstwo w piwnicy budynku, nie chcąc poddać się polskim oddziałom - w ten sposób postąpili Iulius Szymielowicz, Leon Czapliński, Antanas Liaudanskas, Jankelis Šapira oraz Bonifacy Wierzbicki. Również Roman Pilar próbował popełnić samobójstwo, ale przeżył.

Po zdobyciu budynku polska Samoobrona wzięła do niewoli kilkudziesięciu organizatorów Rady i przejęła około 1000 sztuk broni, którą rewolucjoniści zdobyli od wycofujących się wojsk niemieckich.