Chociaż Atlantic Council publikował dokumenty polityczne i monografie, z Wayne State University napisał, że prawdziwa siła Rady, zwłaszcza w początkowych latach jej działalności, leżała w jej powiązaniach z wpływowymi decydentami. Rada już na początku znalazła niszę jako „centrum nieformalnych spotkań” liderów z obu stron Atlantyku, a jej członkowie pracowali nad rozwijaniem „sieci ciągłej komunikacji”.

Atlantic Council działa również poza Europą i Stanami Zjednoczonymi. Była jedną z pierwszych organizacji opowiadających się za zwiększeniem obecności Japonii w społeczności międzynarodowej. Programy azjatyckie rozszerzono od 2001 r. w wyniku wojny w Afganistanie, co doprowadziło do otwarcia Centrum Azji Południowej i Programu dotyczącego Azji. Zmiana klimatu i współpraca z Indiami i Chinami w tych kwestiach również odegrały rolę w tym rozwoju sytuacji.