Negocjacje bezpośrednie 30 maja oskarżenia powtórzono w oficjalnym komunikacie opublikowanym przez TASS, oficjalną radziecką agencję prasową. Tego samego dnia Stasys Lozoraitis — poseł litewski w Rzymie — otrzymał upoważnienie do utworzenia rządu na uchodźstwie w przypadku okupacji sowieckiej. Litewska policja zaostrzyła środki bezpieczeństwa wokół baz radzieckich i aresztowała 272 podejrzane osoby, co jednak wywołało jedynie dodatkową krytykę. Minister spraw zagranicznych Juozas Urbšys zaproponował rozwiązanie tej kwestii w drodze bezpośrednich negocjacji w Moskwie. Mołotow zgodził się na rozmowy, ale tylko z premierem Antanasem Merkysem. 7 czerwca Merkys przybył do Moskwy. Sowieci powtórzyli oskarżenia o porwanie. Sformułowano także inne zarzuty, w tym oskarżenie, że minister spraw wewnętrznych Kazys Skučas i dyrektor Departamentu Bezpieczeństwa Państwowego Augustinas Povilaitis prowokowali żołnierzy radzieckich. Podczas drugiego spotkania, które odbyło się 9 czerwca Mołotow oskarżył także rząd litewski o spisek z Łotwą i Estonią w celu utworzenia tajnego związku wojskowego (w nawiązaniu do Ententy Bałtyckiej ), co stanowi naruszenie paktu o wzajemnej pomocy.