mały|Grób Piotra Potworowskiego w alei zasłużonych cmentarza Powązkowskiego Tadeusz Piotr Potworowski (ur. 14 czerwca 1898 w Warszawie, zm. 24 kwietnia 1962 tamże) – polski malarz, scenograf, pedagog.
Życiorys Urodził się 14 czerwca 1898 w Warszawie, w rodzinie Gustawa (1863–1935), inżyniera, dyrektora fabryki motorów Diesla, i Jadwigi z domu Wyganowskiej (ur. 1873), która zginęła tragicznie w Zakopanem w 1913. Po śmierci matki ojciec wysłał go wraz z dwoma młodszymi braćmi rodziny na Kresy. Po ukończeniu gimnazjum wstąpił do 1. pułku ułanów i uczestniczył w bitwie pod Krechowcami. Po zakończeniu wojny rozpoczął studia architektury na Politechnice Warszawskiej, ale niebawem został ponownie zmobilizowany. W kampanii bolszewickiej został ranny pod Zamościem. Został przeniesiony do rezerwy i przydzielony w rezerwie do 1. pułku ułanów krechowieckich w Augustowie. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu podporucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 107. lokatą w korpusie oficerów rezerwy jazdy.
Zdemobilizowany zapisał się do szkoły Konrada Krzyżanowskiego, a po roku przeniósł się do krakowskiej ASP. Studiując malarstwo w pracowni Józefa Pankiewicza, związał się z „Komitetem Paryskim”. W 1924 razem z innymi członkami „Komitetu” wyjechał do Paryża.