Milton Brent Buckner, ps. „St Louis Fireball” (ur. 10 lipca 1915 w Saint Louis, zm. 27 lipca 1977 w Chicago) – amerykański pianista, organista i aranżer jazzowy. Na początku lat 50. XX wieku spopularyzował organy Hammonda, uchodzi za jednego z „ojców” organowego brzmienia funky.
Życiorys Był synem George’a Alberta i Esther zwanej „Lott”. Miał dwóch braci – George’a Alberta II i Theodore’a (Teda), oraz siostrę – Fern. Rodzice, którzy zachęcali go do nauki gry na fortepianie, osierocili dzieci, gdy miał dziewięć lat. Razem z młodszym bratem Tedem (późniejszym saksofonistą w big-bandzie Jimmiego Lunceforda) został wyekspediowany do Detroit. Tam chłopców adoptowali muzycy orkiestry Earla Waltona. Milt trafił pod opiekę swojego wujka, puzonisty Johna Tobiasa, Tedem natomiast zajął się saksofonista Fred Kewley.
Grę na fortepianie ćwiczył pod okiem wujka od dziesiątego do trzynastego roku życia. Mając lat piętnaście zaczął aranżować muzykę dla orkiestry. W końcu lat 20. podczas studiów w Detroit Institute of Arts występował w zespołach The Dixie Whangdoodles Mose’a Burke’a oraz The Harlem Aristocrats. Gdy w 1932 zaangażował go do swojej orkiestry perkusista Don Cox, zaczął stopniowo wypracowywać unikatową, perkusyjną technikę gry – tzw. „akordy blokowe”.