Po powstaniu Francuskich Sił Wewnętrznych (FFI) – jednolitej organizacji łączącą wszystkie ruchy oporu, oraz po wybuchu powstania narodowego krzyż lotaryński zgodnie z zaleceniami Rządu Tymczasowego był noszony na opaskach przez partyzantów.
Po zakończeniu wojny krzyż lotaryński przestał być oficjalnym symbolem Francji, pojawiał się natomiast na większości pomników upamiętniających II wojnę światową. Do dziś używają go niektóre jednostki wojskowe i organizacje kombatanckie, znalazł się także na trzech odznaczeniach państwowych: Orderze Wyzwolenia, Medalu Francuskiego Oporu i Krzyżu Kombatanta-Ochotnika Ruchu Oporu. W latach 1947–2002 używały go wszystkie prawicowe partie polityczne związane z ruchem gaullistowskim (obecnie stosują go niektóre stowarzyszenia gaullistów). Charles de Gaulle sprawując urząd Prezydenta Republiki Francuskiej jeździł samochodem ozdobionym flagą Francji z krzyżem lotaryńskim (identyczna jak ta stosowana w czasie wojny), nie wprowadził go jednak do oficjalnej flagi narodowej ani nie zastąpił nim któreś z nieoficjalnych godeł.