Prorocy, tacy jak Jeremiasz, Ezechiel i Jonasz, mieli słyszeć i przekazywać słowo Boga, podczas gdy Pisma (kategoria obejmująca takie księgi jak Psalmy, Lamentacje i Kroniki) „zostały wyłączone z kolekcji prorockiej, ponieważ ich inspiracja wydawała się bardziej ludzka niż Boska”Encyclopaedia Judaica, ed. 2., wyd. 3, s. 577–578.. Jednakże „w najszerszym sensie, Pisma jako całość, a następnie całość żydowskiego nauczania duchowego, mieszczą się w konotacji słowa Bożego”Encyclopaedia Judaica, ed. 2., wyd. 21, s.214..
Wielu współczesnych żydowskich uczonych ma bardziej elastyczne podejście do natury Tory, niekoniecznie postrzegając ją jako ściśle wewnętrznie spójnąLevenson (2004, s. 9): „Jednym z aspektów narracji w Księdze Rodzaju, który wymaga szczególnej uwagi, jest jej wysoka tolerancja dla różnych wersji tego samego wydarzenia, co jest dobrze znaną cechą starożytnej literatury Bliskiego Wschodu, od najdawniejszych czasów aż po rabiniczny midrasz.