Jadwiga Burtan (ur. 14 października 1904 w Komorowie, zm. 1 marca 1999 w Myślenicach) – polska geolog, doktor nauk przyrodniczych. Specjalizowała się w mineralogii, paleontologii i procesach metamorficznych w utworach jednostki magurskiej.
Młodość Do szkoły podstawowej uczęszczała w Myślenicach (1916), następnie ukończyła jedno z krakowskich gminazjów. Kolejnym etapem edukaci było uzyskanie tytułu magistra filozofii na Uniwersytecie Jagiellońskim. Do końca lat 30. XX wieku była asystentem w Zakładzie Geologii Uniwersytetu Jagiellońskiego. W tym okresie (1934) opublikowała rozprawę doktorską Geologia okolic Myślenic na zachód od Raby, pod kierunkiem prof. Jana Nowaka. Prowadziła też badania geologiczne w Beskidach Zachodnich – odkryła występowanie łupków radiolarytowych w pokładach kredy środkowej. Pod kierunkiem prof. Nowaka (współpraca: K. Konior, M. Książkiewicz) w 1937 wykonała Mapę geologiczną Karpat Śląskich. W czasie wojny pracowała jako geolog-kartograf w Amt fur Bodenforschung (Warszawa, Kraków).