Obiekt ten spełniał przede wszystkim rolę gospodarczo-administracyjną dla dóbr arcybiskupich Opisy głównego domu zamkowego znamy z licznych inwentarzy, m.in. z lat 1557, 1662, 1685, 1785.
Do końca XVIII wieku zamek był jeszcze użytkowany. W 1807 roku dobra Opatówek Napoleon Bonaparte podarował generałowie Józefowi Zajączkowi, który wykorzystując mury dawnego zamku postawił w jego miejscu klasycystyczny pałac zbudowany wg projektu Mikołaja Rougeta lub Christiana Piotra Aignera. Pałac ten w 1889 roku został zburzony przez fabrykanta Schlössera i w jego pobliżu w 1905 roku zbudowano nowy pałac w stylu szwajcarskim, który spłonął w 1973 roku i następnie został rozebranyhttps://www.archiwum.biblioteka.opatowek.pl/zabytki/wzgorze-zamkowe.html.
Badania terenowe, przeprowadzone w 1990 przez J. Tomalę doprowadziły do zlokalizowania reliktów zamku. Obiekt znajdował się w płd.-zach. części Opatówka, na skarpie nad brzegiem rzeki Cieni, na terenie obecnego parku. Pierwotnie zamek znajdował się na wyspie otoczonej fosą. Brama wjazdowa w wieży o trzech kondygnacjach znajdowała się od wschodu od strony miasta i prowadził do niej most zwodzony. Od XVI wieku zamek składał się z dwóch budynków o trzech kondygnacjach, jednego dwukondygnacyjnego i wieży.