W 1866 związała się z Théâtre de l’Odéon; ; ; ; .. Pierwszym sukcesem w jej karierze była męska rola Zachariasza w tragedii Atalia (1867). Po występach w sztuce pióra Jeana Baptiste’a Racine’a obwołano ją nową Rachel Félix; ; ; .. Także kreacja Marietty w François le Champi (1867) spotkała się z uznaniem, a sama sztuka była przebojem; ; . Przełom stanowiła rola Anny Damby w dramacie Kean (1868) autorstwa Alexandre Dumasa (ojca), po której stała się jedną z bardziej rozpoznawalnych artystek w Théâtre de l’Odéon. Istotną kreację stworzyła też w tragedii Król Lear (1868) pióra Williama Shakespeare’a; .. Pierwszy triumf odniosła jako renesansowy trubadur Zanetto w jednoaktowym dramacie wierszowanym Przechodzień (1869) François Coppée. Po premierze została uznana za najgłośniejszą młodą aktorkę Paryża oraz idolkę studentów i muzę poetów; ; ; ; .. Kreacja młodej Bretonki Thérésy u boku Paula Porela w Jean-Marie (1871) André Theuriet wzmocniła rozgłos, jakim zaczynała cieszyć się osoba Bernhard; ; .. Status gwiazdy zyskała rolą hiszpańskiej Doñy Marii Anny von Pfalz-Neuburg w przebojowym dramacie romantycznym Ruy Blas (1872) Victora Hugo; ; ; ..