Twierdził, że niewiele pamięta, wskazywał też na chorobę nerwową. W ostatnim przemówieniu kładł nacisk na swój brak doświadczenia życiowego, młody wiek i presję przełożonych. Płacząc prosił o sprawiedliwy wyrok. Ogłoszono go 30 sierpnia 1958 o godzinie 11:00, skazując zbrodniarza na karę śmierci oraz utratę praw publicznych i honorowych na zawsze, jak również przepadek mienia. Sąd wskazał na ogromne szkody wyrządzone społeczeństwu polskiemu i wyjątkowy sadyzm w trakcie mordowania niewinnych ludzi.

Skazany złożył podanie do Ministerstwa Sprawiedliwości o przyjęcie rewizji nadzwyczajnej powołując się na posiadanie rodziny, w tym dzieci. Wnioskował o przekazanie sprawy sądowi czechosłowackiemu. 7 maja 1959 Rada Państwa skorzystała z prawa łaski i zamieniła karę śmierci na dożywotnie więzienie, a 11 lutego 1970 karę tę zmieniono ponownie – na 25 lat pozbawienia wolności. Kokott odbywał wyrok w Centralnym Więzieniu w Rzeszowie, w Strzelcach Opolskich, a następnie w Zakładzie Karnym w Cieszynie oraz Bytomiu. Cieszył się dobrą opinią przełożonych jako osoba zdyscyplinowana. Nagradzano go nawet za dobre zachowanie. Wnioski o przedterminowe zwolnienie były mimo to odrzucane.