Zakład Leczniczo-Wychowawczy CENTOSU przy ul. Glinieckiej w Otwocku nazywany również otwockim „Centosem” – istniejąca w latach 1928–1942 placówka leczniczo-wychowawcza, utworzony z inicjatywy Związku Centrali Towarzystw Opieki nad Sierotami Żydowskimi Rzeczypospolitej Polskiej (CENTOS).

Był pierwszą i do wybuchu II wojny światowej jedyną placówką przeznaczoną dla żydowskich dzieci z zaburzeniami psychicznymi i niepełnosprawnością intelektualną. Zakład miał na celu przystosowanie wychowanków do samodzielnego funkcjonowania w społeczeństwie.

Pierwszym kierownikiem, a następnie lekarzem naczelnym placówki była dr Zofia Rosenblum-SzymańskaSebastian Rakowski – Szkoła samodzielności. Historia Zakładu Leczniczo-Wychowawczego Centos w Otwocku 1928–1942 (Otwock-History.pl, Otwock, 2023; ISBN:978-958530--1-2) s. 9, 21–22.

W latach 1937–1942, kierownikiem Zakładu Leczniczo-Wychowawczego był pedagog i poeta Kalman Lis.

II wojna światowa 1 września 1939 w trakcie niemieckiej inwazji na Polskę, Zakład został zbombardowany. W wyniku eksplozji i pożaru nią wywołanego, na miejscu zginęło 7 dzieci, a 32 zostało ciężko rannych.