mały|Grób ks. Stanisława Borka oraz jego rodziców na cmentarzu parafialnym w Porządziu Stanisław Borek (ur. 9 maja 1919 w Dąbrowie, zm. 20 października 1971) – polski wojskowy, żołnierz armii gen. Andersa, uczestnik kampanii wrześniowej oraz walk pod Monte Cassino, później duchowny katolicki i działacz społeczny w Swindon w Anglii.
Życiorys Był synem Jana i Wiktorii z domu Biernackiej. Miał sześcioro rodzeństwa: Mariannę, Annę, Janinę, Kazimierza, Teodozję i Zofię. Do pięcioklasowej szkoły powszechnej chodził w swojej rodzinnej miejscowości Dąbrowa, koło Rząśnika. W 1931 roku rozpoczął naukę w Męskim Gimnazjum i Liceum Państwowym im. Piotra Skargi w Pułtusku, gdzie w 1938 roku zdał maturę. Potem uczęszczał do Szkoły Podchorążych Kawalerii w Grudziądzu.
Po wybuchu II wojny światowej większość września spędził w Suwałkach w szeregach 3 Pułku Szwoleżerów, a następnie, 23 września 1939 roku, został osadzony w obozie internowanych na Litwie. Dziesięć miesięcy później, 12 lipca 1940 roku, aresztowany przez NKWD, przebywał w obozie w Kozielsku, następnie w łagrze na północy Rosji. Po tzw. amnestii, 15 sierpnia 1941 roku, trafił do armii gen.