Kościół garnizonowy Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Lublinie – kościół parafialny należący do parafii cywilno-wojskowej pod tym samym wezwaniem. Znajduje się przy Alejach Racławickich.
Historia Świątynia została wzniesiona jako cerkiew pułkowa dla wojska i policji carskiej w 1904 roku. Wybudowali ją żołnierze 18 Brygady Artylerii armii carskiej, która stacjonowała w Lublinie. W latach 1904-1915 świątynia służyła jako cerkiew pułkowa żołnierzom rosyjskim. Po wkroczeniu do Lublina wojsk austriackich w 1915 roku cerkiew została zamknięta.
W latach 1915-1918 praktycznie niewykorzystywana przez trzy kolejne lata świątynia zaczęła popadać w ruinę. Podczas trwania I wojny światowej zamierzano w urządzić w niej kino albo zamienić ją na łaźnię miejską. Przeciwko takim planom władz miejskich zaprotestował biskup lubelski Marian Leon Fulman. Na jego prośbę biskup polowy Wojska Polskiego generał Stanisław Gall mianował proboszczem Garnizonu Lublin kapłana diecezji warszawskiej księdza kapitana Stanisława Małka, który zajął się również popadającą w ruinę cerkwią pułkową. Została dostosowana do potrzeb liturgii katolickiej i przeznaczona dla duszpasterstwa Wojska Polskiego. Nadano również świątyni oficjalną nazwę „Załogowy Kościół Wojska Polskiego w Lublinie”.