Był w zespole redakcyjnym miesięcznika „Szpargały” (od 1934).

Tworzył teksty dla kabaretów: Bi-Ba-Bo (1914–1916), Miraż (1916–1919), Czarny Kot (1917–1919), Argus (1918), Sfinks (1918), Qui Pro Quo (1919–1932), Kabaretu Banda (1932–1934), Cyganeria (od 1924), Stara Banda (1934–1935), Cyrulik Warszawski (1935–1939).

Był jednym z założycieli grupy poetyckiej Skamander w 1916. Pisał teksty do programów Teatru Sfinks. W latach 1922–1930 wspólnie z Antonim Słonimskim i Janem Lechoniem pisał szopki polityczne. Od 1927 roku współpracował z Polskim Radiem (od 1935 był kierownikiem artystycznym działu humoru).

W czasie wojny polsko-bolszewickiej pracował w Biurze Prasowym Józefa Piłsudskiego.

Członek założyciel Związku Artystów i Kompozytorów Scenicznych (ZAiKS) (od 1932 członek zarządu). Od 1920 członek ZZLP (Związek Zawodowy Literatów Polskich). Należał do PEN Clubu.

Życie na obczyźnie (1939–1946) W 1939 wyemigrował przez Rumunię, Włochy do Francji. Wspólnie z Janem Lechoniem, Antonim Słonimskim, Kazimierzem Wierzyńskim oraz Mieczysławem Grydzewskim (określanymi jako poeci satelici) spotykali się w paryskiej kawiarni Café de la Régence.