W 1929 przejmuje wakat w lipskim Gewandhausie po Wilhelmie Furtwänglerze. W 1933 opuszcza Niemcy na skutek nazistowskiej polityki kulturalnej.

Do 1938 roku mieszka w Austrii, jednakże regularnie koncertuje w Holandii, Stanach Zjednoczonych i Włoszech. W 1939 po krótkiej obecności we Francji, gdzie przyjmuje francuskie obywatelstwo, opuszcza Europę i osiada w Beverly Hills w Kalifornii, kilka miesięcy wcześniej młodsza córka Bruno Waltera, Gretel zostaje zamordowana w Zurychu przez swojego męża z powodu romansu z włoskim basem Ezio Pinzą. Walter przez całe późniejsze życie będzie obwiniał się o jej śmierć, gdyż to on specjalnie nalegał na ściągnięcie Pinzy na salzburski festiwal, gdzie kochankowie mieli okazję się poznać. W Stanach Bruno Walter szybko się zadomawia, poznaje Tomasza Manna i jego rodzinę, z sukcesami dyryguje z orkiestrami Chicago, Los Angeles, Filadelfii i Nowego Jorku. Wówczas Bruno Walter stał się mimowolnym akuszerem kariery innej muzycznej znakomitości Leonarda Bernsteina. 14 listopada 1943 Walter dostaje wysokiej gorączki i nie może zadyrygować koncertem muzyki Mahlera w nowojorskiej Carnegie Hall. Zastępuje go i robi to brawurowo młody Bernstein, który dzięki radiowej transmisji koncertu zdobył w ciągu jednej nocy ogólnonarodową sławę.