Ponadto 27 maja SD-Hauptamt wystosował dalekopis, w którym zażądał przesłania do 8 czerwca „zestawienia osób przewidzianych do aresztowania”.
Na podstawie informacji zawartych w kartotece Zentralstelle II P, danych z archiwum centrali Gestapo, informacji nadesłanych przez terenowe urzędy SD i Gestapo z Pomorza, Śląska, Prus Wschodnich i Wolnego Miasta Gdańska przystąpiono do sporządzania list proskrypcyjnych. Widniały na nich nazwiska Polaków, Żydów i Niemców, którzy mieli zostać ujęci po zajęciu ziem polskich przez Wehrmacht. Byli wśród nich działacze polityczni, społeczni i kulturalni, weterani powstania wielkopolskiego i powstań śląskich, dawni aktywiści plebiscytowi na Górnym Śląsku oraz na Warmii i Mazurach, członkowie organizacji krzewiących polskość, takich jak Polski Związek Zachodni, znawcy problematyki niemieckiej, uczestnicy antyniemieckich bojkotów i manifestacji. W ich identyfikacji aktywnie uczestniczyły niemieckie placówki dyplomatyczne i konsularne w Polsce, a także informatorzy nazistowskich służb bezpieczeństwa, którzy rekrutowali się spośród członków niemieckiej mniejszości w Polsce. Część nazwisk została dostarczona przez sekcję III niemieckiego wywiadu wojskowego (Abwehra).