W tym samym miesiącu placówki Sicherheitspolizei w Prusach Wschodnich otrzymały polecenie przygotowania środków transportu na potrzeby „przewidywanej akcji poza granicami Rzeszy”.
Działania prowadzone przez SD i SiPo w Polsce otrzymały kryptonim „Tannenberg”. Nazwę Sonderreferat-Unternehmen Tannenberg nosił także samodzielny referat specjalny w Głównym Urzędzie Policji Bezpieczeństwa, utworzony w celu koordynacji działań Einsatzgruppen. Referat ten działał całodobowo, zbierając meldunki nadsyłane przez dowódców poszczególnych Einsatzgruppen. Były one następnie opracowywane, a na ich podstawie codziennie sporządzano dwa raporty zbiorcze. Ich odbiorcami byli szefowie SD, SiPo, Gestapo i Kriminalpolizei. Jednocześnie za pośrednictwem referatu „Tannenberg” przekazywano dowódcom Einsatzgruppen wstępne wytyczne i dyrektywy.
Best, jako nowo mianowany zastępca szefa Sicherheitspolizei, był od 1 września 1939 roku de facto dowódcą operacji „Tannenberg”.