Hożej, który zajmowała razem z Janiną Pietrzak i Tadeuszem Pietrzakiem ps. „Tadek”. Następnie „Mała Genia” była sekcyjną kobiecej sekcji ZWM na Woli, a w 1944 została łączniczką, a także kolporterką Batalionu AL „Czwartaków" którym dowodził T. Pietrzak. Uczestniczyła w wielu ryzykownych akcjach: m.in. „malowania na murach” i „akcjach propagandowych”, które polegały na rozrzucaniu całej paczki „bibuły” w miejscach w których gromadziło się więcej ludzi, np. przed kinami albo słuchających komunikatów radiowych, które były nadawane po polsku przez zainstalowane przez Niemców „szczekaczki”.

Wybuch powstania warszawskiego zastał „Małą Genię” podczas roznoszenia prasy na Pradze i tam została lekko ranna. Nie mogąc przedostać się do swojego oddziału AL znajdującego się na ul. Hożej, zgłosiła się do oddziału Armii Krajowej od którego otrzymała opaskę i została - zajmując się również opatrywaniem rannych - skierowana do paczkowania żywności. W momencie zajęcia prawobrzeżnej Warszawy przez wojska sowieckie rozpoczęła pracę w Komitecie Wojewódzkim PPR. Następnie zgłosiła się do Sztabu 2 Armii WP, który stacjonował w Kawęczynie i w nim rozpoczęła pracę jako maszynistka. Stamtąd wysłano Eugenię do szkoły oficerskiej.