Mimo opinii Rady Stanu de Oliveira nie zastosował się do otrzymanego rozkazu, nie tylko punkt po punkcie kwestionując zarzuty Rady, ale także odrzucił ingerencję państwa w konflikt, posuwając do deliberowania całej doktryny regalistycznej. Tego samego dnia, w którym otrzymał ostrzeżenie od Rady Stanu, otrzymał odpowiedź na raport, który złożył papieżowi w sprawie interdyktu. Papież wydał dokument Quamquam dolores, w którym zalecił de Oliveirze dać masonom czas na nawrócenie. Biskup jednak opublikował papieskie instrukcje bez wiedzy i upoważnienia rządu, wbrew artykułowi 102 Konstytucji, dopuszczając się tym samym obywatelskiego nieposłuszeństwa, o które został oskarżony.
W międzyczasie proces de Macedo Costy był prowadzony przez Radę Stanu, która wydała tę samą opinię, co w przypadku de Oliveiry. Dano biskupowi piętnaście dni, począwszy od 9 sierpnia, na zniesienie interdyktów. Ignorując żądania Rady, de Macedo Costa zajął stanowisko dopiero 4 października;