Od 1972 był adiunktem w Instytucie Kryminologicznym. W 1989 na podstawie dysertacji Ośrodek przystosowania społecznego w teorii i praktyce uzyskał tytuł doktora habilitowanego. W 1990 został powołany na stanowisko docenta, zaś w 1994 - na stanowisko profesora nadzwyczajnego. W latach 1993–1996 był kierownikiem Zakładu Prawa Karnego Materialnego i zastępcą dyrektora Instytutu Prawa Karnego i Kryminologii. Był promotorem w dwóch przewodach doktorskich (R. Kokota i A. Muszyńskiej). mały|Grób prof. Witolda Szkotnickiego na Cmentarzu św. Wawrzyńca przy ul. Bujwida we Wrocławiu Autor licznych publikacji, w tym dwóch prac monograficznych, a także ponad 50 artykułów, referatów i innych opracowań naukowych z zakresu prawa karnego materialnego i prawa penitecjarnego. Jego zainteresowania naukowe koncentrowały się wokół zagadnień wykonywania kary pozbawienia wolności, resocjalizacji skazanych (w szczególności sprawców młodocianych) recydywy oraz ustawowego i sądowego wymiaru kary.
Członek Towarzystwa Naukowego Prawa Karnego, Międzynarodowego Stowarzyszenia Prawa Karnego (Association Internationale de Droit Pénal) oraz Okręgowej Komisji Badania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.
Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (1985) oraz Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1992).